کاش مي شد ذره اي از تو را بر نفيس ترين کاغذ دنيا نوشت.
کاش مي شد باور تو را در قاب خالي باري به هر جهت ، روياند.
کاش مي شد دستها را به رسم دعا بلند کرد و فقط عشق نوشيد.
کاش مي شد فقط من بودم و تو بودي و همه مردم دنيا و دشتهاي مهرباني
کاش مي شد که جنگ در انتظار ميداني براي خودنمايي مي پوسيد
و قصه ليلي هزاران باره تکرارمي شد.
کاش مي شد در بيغوله تنهايي زمين
کاش مي شد در بيغوله تنهايي زمين
کنار آتش شب نشيني هايمان قصه گويي بود که پيوسته
فقط از تو مي گفت ، فقط از تو مي گفت ، فقط از تو مي گفت
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر